Znamy obecnie kilkadziesiąt miejsc gdzie wydobywano w przeszłości miedź.
Około kilkanaście większych stanowisk możemy chronologicznie powiązać z epoką brązu.
Kopalnie koncentrują się głównie w trzech miejscach. W Irlandii w okolicach dzisiejszych miast Cork-Kerry, w Walii (głównie północnej) oraz na pograniczu walijsko-angielskim. Najsłynniejszą kopalnią jest Great Orme. Z kolei datowanie radiowęglowe znalezisk z kopalni na wyspie Anglesey wskazuje, że miejsce to gdzie wydobywano miedź jeszcze w osiemnastym i dziewiętnastym wieku było też używane w epoce brązu.
Archeolodzy szacują, ze wiele miejsc wydobycia powinno się też znajdować na wybrzeżu ale warunki atmosferyczne i naturalna erozja zatarły ślady.
W epoce brązu głównym czynnikiem decydującym o wydobyciu nie była ilość surowca a łatwość dostępu do niego.
Kopalnie miały charakter płytki, odkrywkowy. W związku z brakiem wyspecjalizowanych metod badawczych i zaawansowanych narzędzi wydobywano złoża znajdujące się przy powierzchni choć z czasem jeśli wciąż natrafiało się na miedź schodzono niżej. Użytkowana długo ponad tysiąc lat kopalnia Great Orme ma około 70 metrów głębokości.
Problem dokładniejszego datowania to przede wszystkim niewielka ilość artefaktów oraz co już wspominałem długie użytkowanie kopalni co czasem skutecznie zatarło ślady pierwszych wieków użytkowania.
Warto pamiętać, że współczesna Walia oraz Irlandia były tak ważnymi ośrodkami wydobywczymi, że tamtejszą miedź często eksportowano poza wyspy brytyjskie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz